Wronki, dnia 16 września 2013 r.
TI.6220.1.8.2013
Na podstawie art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013, poz. 267), w związku z art. 63 ust 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku firmy ENEA Operator
Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. Strzeszyńskiej 58, 60-479 Poznań,
postanawiam
odstąpić od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko
dla przedsięwzięcia polegającego
na przebudowie istniejącej jednotorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej WN 110 kV Wronki-Drawski Młyn.
Pełnomocnik firmy ENEA Operator Sp. z o.o. – Pan Mariusz Bors wystąpił z wnioskiem z dnia 27.05.2013 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji polegającej na przebudowie istniejącej jednotorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej WN 110 kV Wronki-Drawski Młyn.
Teren przeznaczony pod realizację przedsięwzięcia jest częściowo objęty obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego.
Inwestycja polega na przebudowie przedsięwzięcia wymienionego w § 3 ust. 1 pkt. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. 2010 r. Nr 213, poz. 1397), a więc kwalifikuje się jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z§ 3 ust. 2 pkt. 2 przedmiotowego rozporządzenia.
Następnie obwieszczeniem z dnia 13.06.2013 r., w związku z art. 61 § 1 i art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz. U. 2013 poz. 267) zawiadomiono strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację ww. przedsięwzięcia.
Jednocześnie na podstawie art. 64 ust. 1 przywołanej na wstępie ustawy z dnia 3 października 2008 r. wystąpiono wg właściwości do Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Poznaniu oraz do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu z wnioskiem o wydanie opinii w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla ww. przedsięwzięcia.
Wielkopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Poznaniu opinią sanitarną nr DN-NS.9012.5.442.2013 z dnia 05.07.2013 r. stwierdził, iż dla planowanej inwestycji nie jest wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz sporządzenie raportu.
Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Poznaniu, wydał w dniu 23.08.2013 r. postanowienie nr WOO-II.4240.394.2013.KL, w którym wyraził opinię, iż nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.
Odnosząc się do zapisów art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, przeanalizowano wniosek wraz z kartą informacyjną przedsięwzięcia pod kątem uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i wzięto pod uwagę: skalę i charakter inwestycji, wielkość zajmowanego terenu, zakres robót, prawdopodobieństwo, czas trwania, zasięg oddziaływania oraz odwracalność oddziaływania, wykorzystanie zasobów naturalnych, emisję i uciążliwość, związane z eksploatacją inwestycji oraz usytuowanie przedsięwzięcia na obszarze wymagającym specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt oraz ich siedlisk jak i siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym na obszarach sieci Natura 2000.
W ramach przedsięwzięcia Inwestor planuje rozbiórkę istniejącej jednotorowej linii 110 kV oraz budowę dwutorowej linii napowietrznej 110 kV. Inwestycja będzie realizowana po istniejącej trasie linii napowietrznej, na długości 32 km. Inwestycja zlokalizowana będzie w województwie wielkopolskim na obszarze trzech gmin tj. gminy Drawsko i Wieleń (na terenie powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego) oraz gminy Wronki (na terenie powiatu szamotulskiego). Trasa linii przebiega przez łąki, grunty orne, nad ciekami wodnymi, miejscami krzyżuje się z drogami gminnymi i powiatowymi, w dwóch miejscach przebiega w pobliżu terenów z istniejącą zabudową mieszkalną na działkach nr 736 i 820 obręb Chojno. W ramach inwestycji zastosowane zostaną przewody robocze typu AFL-6 240 mm2 z czynną ochroną przeciwdrganiową, układ przewodów fazowych trójkątny lub pionowy, przewody odgromowe. Maksymalne napięcie przebudowanej linii wyniesie 110 kV, a maksymalny prąd roboczy 730A. Odległość od osi linii dla całego przedsięwzięcia do zabudowy mieszkaniowej wynosi ok. 12,3 m.
Z informacji zawartych w karcie informacyjnej wynika, iż linia zostanie wyposażona w przewody odgromowe, które nie są źródłem hałasu i pól elektromagnetycznych. Wyniki przeprowadzonych odliczeń wykazały, że natężenie pola elektrycznego i magnetycznego na wysokości 2,0 m n.p.t., przy minimalnej odległości przewodów roboczych do ziemi wynoszącej 6,5 m w żadnym miejscu pod linią elektroenergetyczną nie przekroczy wartości dopuszczalnej dla miejsc dostępnych dla ludności, określonej w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów(Dz. U. 2003 r., Nr 192, poz. 1883). Obszar, w którym natężenie składowej pola elektrycznego będzie większe od 1 kV/m, będzie zawierać się w zdeklarowanym pasie oddziaływania inwestycji na środowisko, tj. w odległości do 8,0 m od linii licząc w obie strony. Rozkład składowej pola elektrycznego wynosi 0,41 kV/m dla terenu najbliższej zabudowy mieszkaniowej, tj. dz. nr 820, obręb Chojno. W związku z powyższym z przedstawionych dokumentów wynika, że przy założonych parametrach technicznych i eksploatacyjnych przedsięwzięcia, dla zabudowy mieszkaniowej położonej w sąsiedztwie linii, przy zastosowaniu ww. założeń składowa pola elektrycznego nie przekroczy 1 kV/m, tj. wartości dopuszczalnej dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową.
Z przedstawionej przez Inwestora dokumentacji wynika, że funkcjonowanie przedmiotowej linii nie będzie stanowić zagrożenia dla środowiska w zakresie emisji hałasu, a akustyczne standardy jakości środowiska określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120 poz. 826 ze zm.) na terenach chronionych zostaną dotrzymane. Z pomiarów przeprowadzonych wokół krajowych linii elektroenergetycznych wynika, że poziom hałasu wytwarzanego przez linie 110 kV nie przekracza odległości kilkunastu metrów od linii wartości 30-35 dB, nawet w najgorszych warunkach pogodowych. Poziom hałasu, tak jak w przypadku natężenia pola elektrycznego i pola magnetycznego, silnie maleje przy oddalaniu się do linii napowietrznej.
Na etapie prac budowlanych może nastąpić zwiększona emisja hałasu, która będzie związana z prowadzonymi pracami budowlanymi. W związku z prowadzeniem robót ziemnych etap prac budowlanych będzie wiązał się z powstawaniem pyłów. Źródłem emisji substancji do powietrza będą także procesy spalania paliw w silnikach maszyn i urządzeń pracujących na budowie. Jednakże emisje będą miały charakter miejscowy oraz okresowy i ustaną po zakończeniu prac budowlanych.
W trakcie eksploatacji przedmiotowej inwestycji nie wystąpi zapotrzebowanie na wodę zarówno na cele socjalno-bytowe, jak i technologiczne. Oznacza to brak emisji ścieków bytowych oraz przemysłowych, które wymagałyby odpowiedniego zagospodarowania.
Zgodnie z informacjami przekazanymi w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, w kwietniu 2013 r. przeprowadzono przyrodniczą inwentaryzację wzdłuż przebudowanej linii w pasie o szerokości około 40 m. Inwentaryzację flory i siedlisk prowadzono metodami geobotanicznymi. W terenie wykonano spisy florystyczne oraz dokonano identyfikacji płatów fitocenoz. W karcie informacyjnej przedsięwzięcia przedstawiono graficzne załączniki z naniesionymi stanowiskami siedlisk przyrodniczych i chronionych gatunków roślin. Największą powierzchnię terenu w Puszczy Noteckiej, gdzie przebiega linia, zajmują wrzosowiska ze znacznym udziałem wrzosu zwyczajnego oraz brusznicy, mietlicy pospolitej, kostrzewy czerwonej. Na użytkach zielonych, nad którymi przebiega linia, ze względu na ubogi skład gatunkowy, intensywne zagospodarowanie łąk i podsiewanie gatunkami traw, nie wyróżniono siedlisk przyrodniczych. Oprócz ww. siedlisk z załącznika I Dyrektywy Siedliskowej stwierdzono jeszcze obecność siedliska 2330 wydmy śródlądowe z murawami napiaskowymi. Z chronionych gatunków roślin stwierdzono: mchy – płonnik cienki (ochrona częściowa), próchniczek błotny (ochrona częściowa), torfowiec kończysty (ochrona częściowa), torfowiec błotny (ochrona ścisła), rokietnik pospolity (ochrona częściowa); rośliny naczyniowe – kocanki piaskowe (ochrona częściowa), turzyca piaskowa (ochrona częściowa); porosty – chrobotek łagodny i chrobotek reniferowy (ochrona częściowa). Zgodnie z zapisami karty informacyjnej, najbardziej narażone na zniszczenie będą płaty z chrobotkami oraz rokietnika w związku z posadowieniem fundamentów. Kocanki piaskowe występują na 3 niewielkich stanowiskach o powierzchni 1-2 m2 każde. Turzyca piaskowa występuje na 1 stanowisku o powierzchni 1 m2.
Badania ornitologiczne i chiropterologiczne przeprowadzono na całej długości trasy linii w pasie o szerokości 100 m. Badania prowadzono w lutym i marcu 2013 r. z 43 punktów obserwacyjnych. Na badanym terenie stwierdzono 55 gatunków ptaków. Na trzech słupach oznaczonych numerami 15, 16 i 21 stwierdzono obecność gniazd kruków. Kruki przebywały w pobliżu gniazd i dlatego należy uznać, iż przystąpiły do lęgów. Zaobserwowano również przeloty kani rudej, myszołowa, pustułki i jastrzębi, w pobliżu Warty przeloty kaczek i kormoranów,
a w sąsiedztwie Jeziora Główki czaplę siwą. Powyżej pułapu linii energetycznej zaobserwowano przeloty gęgawy, żurawi i grzywaczy. Zgodnie z zapisami karty informacyjnej przedsięwzięcia, na trasie przebiegu linii i na terenach przyległych nie występują miejsca, które mogłyby być zajmowane przez nietoperze na kolonie rozrodcze bądź wykorzystywane przez nie do hibernacji.
Inwentaryzacja siedlisk przyrodniczych przeprowadzona została m. in. ze względu na zaplanowanie odpowiednich działań minimalizujących negatywne skutki przedsięwzięcia dla środowiska przyrodniczego. Zgodnie z zapisami karty informacyjnej oraz jej uzupełnienia wynika, że inwestor planuje na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia zastosować działania obejmujące m.in.: zakaz ingerencji w płat siedliska 7140 torfowiska przejściowe i trzęsawiska, jak również na terenach w odległości 10 m od granic tego siedliska (na siedlisku tym stwierdzono cztery spośród gatunków chronionych: torfowiec kończysty, torfowiec błotny, próchniczek błotny, płonnik cienki), zabezpieczanie wykopów przed wpadaniem w nie zwierząt, montaż odstraszaczy ptaków w postaci spiral, poprawiających widoczność przewodów, prowadzenie prac w okresie lęgowym ptaków na odcinkach linii, na których będą montowane odstraszacze, pod nadzorem przyrodniczym w celu dostosowania terminu prowadzenia prac do okresu lęgowego ptaków wykorzystujących ten teren. Odstraszacze pomiędzy słupami 31-33 będą mocowane na obu przewodach odgromowych naprzemiennie w odległości co 25 m, a na odcinkach między słupami 23-31 i 33-105 co 50 m. Spirale będą mieć wysokość 30 cm, długość około 100 cm i będą tego samego typu dla poszczególnych odcinków.
Mając na względzie lokalizację inwestycji na trasie przebiegu obecnie istniejącej linii elektroenergetycznej, zbliżoną wysokość linii elektroenergetycznej zarówno przed, jak i po modernizacji, stosowanie ww. środków minimalizujących negatywne oddziaływanie przedsięwzięcia, w tym zastosowanie w miejscach najbardziej niebezpiecznych dla ptaków odstraszaczy poprawiających widoczność linii, oraz niepodejmowanie prac w siedlisku i jego bezpośrednim otoczeniu 7140 torfowiska przejściowe i trzęsawiska oraz wymianę przewodów bez ich kontaktu z podłożem, nie przewiduje się znaczącego negatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko przyrodnicze, w tym na obszary chronione, a w szczególności na gatunki ptaków oraz ich siedlisk, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, ani pogorszenia integralności obszaru Natura 2000 lub powiązania z innymi obszarami.
Wobec gatunków objętych ochroną gatunkową, obowiązują zakazy wymienione w § 7 rozporządzenia Ministra Środowiska z 12 października 2011 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. Nr 237, poz. 1419), między innymi zakaz niszczenia ich siedlisk. W przypadku prowadzenia prac, które mogą narazić te rośliny lub ich siedliska na zniszczenie, należy wystąpić do regionalnego dyrektora ochrony środowiska o stosowne zezwolenie, jednakże po spełnieniu warunków określonych w art. 56 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody.
Uwzględniając art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko należy stwierdzić, iż realizacja inwestycji nie będzie wiązała się z nadmiernym wykorzystaniem zasobów naturalnych.
W związku z zapisami art. 63 ust. 1 pkt. 1 lit. e ustawy, dotyczących ryzyka wystąpienia poważnej awarii, należy stwierdzić, że planowane przedsięwzięcie nie należy do kategorii zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii.
Odnosząc się do zapisów art. 63 ust. 1 pkt. 3 lit. e cytowanej ustawy stwierdzono, że uciążliwości związane z realizacją inwestycji będą krótkookresowe, trwać będą tylko przez okres budowy, nie będą się powtarzać, z wyjątkiem koniecznych remontów, i ustaną po realizacji przedsięwzięcia. Zatem będą odwracalne.
Z uwagi na zakres i charakter planowanego przedsięwzięcia, odnosząc się do zapisów art. 63 ust. 1 pkt 3 lit. b cyt. ustawy, należy uznać, że inwestycja nie będzie powodowała transgranicznego oddziaływania.
Odnosząc się do zapisów art. 63 ust. 1 pkt. 2 lit e. ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ustalono, że planowane przedsięwzięcie będzie realizowane na obszarze chronionego krajobrazu o nazwie Puszcza Notecka, który obecnie nie posiada obowiązujących zakazów i na długości około 19 km na obszarze specjalnej ochrony ptaków Puszcza Notecka PLB300015. Trasa przebudowywanej linii na długości około 20 km przebiega przez lasy oraz przecina rzeki Wartę, Ostrorogę i Miałkę oraz Jezioro Główki. Na potrzeby przedmiotowej linii w obszarach leśnych linia przebiega w wytyczonym bezleśnym pasie technologicznym. Przecinka ta regularnie jest czyszczona z podrostu drzew. Realizacja przedsięwzięcia nie będzie się wiązać z tworzeniem nowych dróg dojazdowych ani z tworzeniem utwardzonych placów wokół słupów. Wykorzystane zostaną drogi dojazdowe wzdłuż pasa technologicznego. Słupy montowane będą na zapleczu budowy. Większość fundamentów słupów zostanie usytuowana w miejscu obecnie istniejących fundamentów. Wymiana przewodów nastąpi w sposób wykluczający kontakt przewodów z podłożem. Wysokość obecnie istniejącej linii wynosi maksymalnie 30,9 m, natomiast po modernizacji będzie wynosić maksymalnie 36,7 m.
Wnikliwie rozważając całość sprawy oraz biorąc pod uwagę opinie, postanowiono jak w sentencji.
Na niniejsze postanowienie nie przysługuje zażalenie.
|